هدف فراتر از تصور اهالی قدرت است . هدف نگاه نداست

سه سال گذشت و توی این سه سال همیشه این سوال توی ذهنم تداعی میشه که چرا باید بهترین فرزندان این آب و خاک ، تنها و تنها به خاطر حس آزادیخواهیشون سرکوب بشن و خون گرمشون در کف خیابانها بریزه . من هنوز هم که هنوزه میخوام فریاد بزنم که ندا بمون ، ندا نترس ، اما فایده ای نداره و اون تصویر به سرعت  در ذهنم مرور میشه و لحظه ی پایان، نگاه اون دختر معصوم بود  که نشونم داد که ندا، نه تــــرسید و نه از پیش ما رفت . یاد جبهه ها و بچه های جنگ میافتم که برای دفاع از سرزمینمون تا پای جون مقاومت کردند و بعد از مرگشون حاکمیت سعی کرد که از قطره قطره خون اونها به نفع خودش سوء استفاده کنه . اینو خوب میدونیم که کسایی که رفتندو جان عزیزشون رو برای آرامش و آسایش ما دادند از جنس همین نداها و سهراب ها بودند که ایستاده مردن رو به نشستن در ذلت ترجیح دادند. من سیاست نمیفهمم و هیچ موقع یک انسان سیاسی نبودم  اما میخوام به سیاسیون واون کسایی که در دوران جنگ تا پشت جبهه ها بیشتر جرات نکردند برن و یا اونهایی که حالا بیانیه های سیاسیشون پر است از اسامی ندا و سهراب  ، بگم که ما از جنس شما نبوده و نیستیم  . فکر نکنید که ما قربانی سیاست های کثیف شما میشیم . برای من اصلا مهم نیست که فردا کدوم یکی از شماها به مصدر قدرت در سرزمینمون میرسید  ، دعوای قدرت همیشه بوده و همیشه قربانی های خودشو از بین عزیزترین فرزندان این مرزوبوم انتخاب کرده  ،اینو خوب بدونید که جوونهای امروز برای هدف بزرگتری ،اینگونه از خودشون رشادت نشون میدند . هدف فراتر از تصور اهالی قدرت و روشنفکران دیروز و امروز هست . شما در پشت نقاب دین و ایديولوژی و شعارهای سیاسی پنهان شدید و هر وقت که به نفعتون بود سرتون رو اززیر برف بیرون آوردید . اما ما چشمانمون مثل چشمان ندا همیشه باز میمونه و نگاهمون به سمت برپایی کف مطالباتمون در اعلامیه جهانی حقوق بشر در سرزمینمون، همیشه روشن و سبز باقی خواهد ماند.

ندا جان  همیشه دوستت خواهم داشت و نگاه زیبایت را ستایش میکنم

شیوا نظرآهاری; تولدت مبارک دلاور دوست داشتنی

شیوا نظرآهاری دوست نام آشنایی هست و امروز سالگرد تولد این زن شیردل ایرانی است که عمر بهاری و سبزش را در خزانی ترین و تاریک ترین دوران تاریخ این مرز و بوم به کوشش برای رسیدن به آزادی و دموکراسی و حقوق بشر پرداخته است . شیوا جان تولدت مبارک و بهترین ها را برای تو نازنین آرزو میکنم . به عنوان یک هدیه ی کوچک نامه ی زیبای شیوا را که در زندان اوین به پدر گرامیش نوشته بود را با صدای خودم منتشر میکنم و امیدوارم که روزی این پیامهای همدلی و همبستگی ما  دیوارهای قطور زندان ها را بشکافد و تمامی یاران دبستانیمان به آغوش خانواده ها و جمع دوستانشان بپیوندند.
شیوا جان تولدت مبارک
پاینده ایران و ایرانی

ستاره

۱۹ اردیبهشت ، روز معلم آزاده فرزاد کمانگر + نماهنگی به این مناسبت

روزگار غریبی شده فرزاد جان ، غریب تر از روزی که بی نفست کردند نازنینم . یادم  هست گفتی ، آدم ها در شب تار سرزمین ما چه زود ستاره میشوند و ما صاحب قاب عکس هایی شده ایم به اندازه ی ستاره ها ی آسمان !

ولی فرزاد دیگه این آسمون هم نمیتونه داغ این هم ستاره رو تحمل کنه . کاش میشدواسه یه کم سبک شدن  گریه کنه .اما بعد از تو فقط بغض بود و نگاهی که فقط مشابهش رو میشه توی چشم  دخترکان کردستان دید .

آره فرزاد جان ، راست گفتی روزها هم برای ما سمبل شده و داره از تعداد صفحات تقویم بیشتر میشه . یک روز دگر هم به صفحات این تقویم  اضافه شد . ۱۹ اردیبهشت  روزی که بر گیسوان طلایی خورشید هم ستاره افتاد!خسته و گریان!

راستی فرزاد ، نمیدونم اون لحظه ای که طناب دار رو به گردنت میانداختند به چی فکر میکردی ؟ به مادری که قاب عکستو گرفته و توی کوچه های کامیاران دنبالت میگرده و یا به مردم نالان سرزمینت که به قول خودت ؛ دست ها و پاهای بریدشون رو بر خان کرم سهام عدالت با منت و شاباش هدیه میگیرند ! ولی میدونم که  در اون لحظه به  تنها چیزی که فکر نمیکردی خودت بود . همانطور که برای  جستجوی آزادی  همون ماهی کوچولوی سیاهی شدی که  خودش روبا زحمت زیاد از جویبار به دریا رسوندو و اونجا که اسیر پنجه های مرغ ماهیخوار شد باز هم خوشحال بود که جونش رو داره توی دریا از دست میده! تو به دریا رسیدی فرزاد جان همون دریایی که واسه تو کوچیک بود و تو رو به آسمونی فرستاد که ستاره های زیادی رو تو دل خودش نگه میداره.

فرزاد جان ، ماهی سیاه کوچیک  تو بودی که راه دریا شدن را به ماهی های سبز و سفید  و سرخ نشون  دادی .ماهی هایی از جنس دخترکانی که تو به زیبایی جای بوسه ی اهورا مزدا را در بین چشمانشون دیده بودی و تحمل دیدن ذره ذره مرگشون رو در روی این خاک فراموش شده ی خدا نداشتی . ماهی هایی از جنس پسران طبیعت آفتاب که در کلاس درس تو یاد گرفتند به رویاهایشان پشت نکنند و برای امروز و فردا ، فرزندی از جنس شعر و باران باشند.

فرزاد ، ما رویاها و آرزوهامون رو بغل میکنیم و همه با هم به سمت دریا شنا میکنیم چون از تو دو تا چیز رو خوب یاد گرفتیم

الف  امــــــید و  ب بــــرابری

۱۹ اردیبهشت روز معلم آزاده  فرزاد کمانگر

ستاره

اینجا ایران است و شرف خون گریه میکند . به بهانه ی روز جهانی کارگر

وقتی شرف خون گریه میکند!

من بیگانه از تبار تو نیستم و نگاهت برای من تجلی احساسی است که غریبانه در خویشتن خویش میسوزد . من همانند تو میسوزم که سوزش نگاه دخترکت قلبم را می فشارد .کاش میتوانستم همه ی مدادهای رنگی  این دنیای خاکستری را به تو بدهم که شادی نگاه فرزندت را با تمام وجود لمس کنی. دست پینه بسته ی تو استشمام ترانه است .ترانه ی عشق به زندگی و دوست داشتن که حتی روغن سوخته ی کارگاه های اسلامشهر و نازی آباد هم نمیتواند پرهای ترانه ام را بسوزاند . من نگاه در نگاه تو نمی اندازم که تنها تسلی ات دهم و یا از بغض نگاه تو و همسر و فرزندانت برای دل زخمی خودم  مرهمی بیایبم .نمیخواهم شعار بدهم  از سیاست بیزارم و دلم مدهوش در بوی سیگار بهمن تو است که رنجور از ظلم زمانه با جیب خالی به خانه بر میگردی و نگاه در نگاه فرزندانی می اندازی که تنها دلخوشیشان نگاه مهربان توست

پدر جان ، مادر جان من و تو غریبه نیستیم ما، هزاران بار در این هزار توی بی انصاف برای یک لحظه روشنایی زخم های کهنه را فریاد کردیم . امروز روز جهانی کارگر است و از این روز بزرگ دفترچه ی بیمه ی بی برگت  و قلب بیمار و دستان چروکیده ات برایت مانده و نفسی که از ظلم و ستمی حکایت میکند که جان و دیده ی انسانیت را در تمامی این سالهای وحشت به صلابه کشیده است. اما  بگذار دستانت را بگیرم تا فراموش نکنم که عشق به یک آینده ی بهتر و امید به یک دنیای بهتر در کف دستان تو نقش بسته است . من از شرف تو زنده شدم ای مادر کارگر و از آرامش نگاه تو جان تازه ای میگیرم که شرف و نجابت و رنگ چشمانت، قلبم را تا بیکران یک دنیای بدون ستم ، اینگونه پرواز داده است.

. آری درست است که  در سرزمین من تو حقوق انسانی به یغما رفته است اما میل به یک آینده ی بهتر در تار و پود جان تک تک ما نهفته است . کارگران با شرف سرزمین زندانی ما گرد وحشت و شرم نگاه گرسنه ی فرزندانشان  را بر دیوار استوار  همیتشان تاب آورده اند تا روزی فرا رسد که فرزندان دلیرشان را که از دامان عشق و شرف و سفره ی باور انسانی ، جان گرفته اند بر این ظلم کهنه خط بطلانی زنند  و آینده ای بهتر را رغم زنند.

یک روز همین نزدیکی ها شرافت تو خون گریه میکند ! خونی که از نجابت و قامت استوار تو سبز میشود و رنگ امید و زندگی را به این سرزمین خسته از بیداد می افشاند.
دست خسته ات را به من بده و استوار همچون دماوند برای آینده ی فرزندان و فردایی بدون تحقیر و ستم کلمه ی زیبای آزادی و عدالت را بر زبان جاری کن که سکوتت را باور نمیکنم و تو را لایق زندگی در این  بازی تزویر و تحقیر یارانه فروشان ولایت مدار  نمیدانم.

به فرزندت بگو در روز آزادی با مداد های رنگی اش سبزی نگاه تو را نقاشی کند!

روز جهانی کارگر را به همه ی زنان و مردان کارگر سرزمینم تبریک میگویم

ستاره

روز جهانی زن و جنبش نافرمانی مدنی زنان در ایران + نماهنگ گل من تاب بیار و فایل صوتی

بدون شک زنان سرزمین ما در طول این دوران سیاهی که از آغاز حاکمیت اسلامی گذشته است ، نقش بسزایی را در زنده نگاه داشتن و رهبری جنبش های اعتراضی در ایران داشته اند حاکمیتی که در همان آغاز اسقرارش با حلق آویز کردن نخستین وزیر آموزش و پرورش زن ایران  خانم دکتر فرخ رو پارسا، به دشمنی با زن ایرانی پرداخته است .در طی دوران حاکمیت اسلامی ،کمتر حرکت اعتراضی مشاهده شده که زنان در آن به شکل وسیع مشارکت نکرده باشند و این همه بخاطر همه ی ظلم هایی است که در طول این مدت به زنان جامعه ی ایران روا داشته شده است . نقض حقوق بیش از نیمی از جمعیت کشورمان به طور سیستماتیک و کاملا مطابق با قوانین حاکمیت در جریان است و زنان در ایران پرچمدار بزرگترین حرکت های اعتراضی مخصوصا در نافرمانی های مدنی در جامعه هستند . زنانی که تنها حضور آنها در خیابان و جامعه و محل کار باعث شده که امامان جمعه و مزدوران هفتگی بیت رهبری هر هفته در منابر برافروخته شوند و حتی باعث شود که امام جمعه ی تهران حضور زنان در عرصه های اجتماعی را به یک بمب اتم مخرب برضرر بنیان حاکمیت، تشبیه کند .
حجاب اسلامی به عنوان یکی از اصول شکل گیری مدینه ی فاضله به زنان ایران تحمیل شد و جامعه ی سنتی و مذهبی هم مقاومت چندانی را در برابر این ظلم قانونی نکرد.اما همین پدیده باعث شد که نخستین مخالفت و اعتراضات در ایران شکل بگیرد و زنان از این وسیله برای اعتراضات و نافرمانی مدنی استفاده کنند به طوریکه یک خواست حقوق شهروندی  یعنی آزادی پوشش به عنوان نماد اولیه اعتراض همواره مورد ترس حاکمیت قرار گرفته است . جدا از مساله ی حجاب اجباری ، حقوق زن ایرانی هم به عنوان همسر و هم مادر و خواهر به طور گسترده ای در قوانین اسلامی نادیده گرفته شد اما زنان ایرانی با تلاش زیادی به تحصیلات عالی پرداختند و حضور چشم گیر زنان در دانشگاه ها خود گواه این مدعا میباشد. یکی از مهمترین ثمرات انقلاب اسلامی  خشونت وحشتناکی بود که به جامعه ی ایران تزریق شد و این خشونت در ابعاد وحشتناکی قلب فرهنگ ایرانی را در خانواده ها هدف قرار دادو باعث شد که زنان و دختران این سرزمین  اولین قربانیان این جنایت سازمان یافته ی حاکمیت باشند
در این نوشته ی کوتاه نمیتوانم به تمامی ابعاد مبارزات زنان در ایران بپردازم ولی  شایسته است که بخاطر تمام اقدامات زنان و مردان راستین ایران  در جهت تقدیر از آنها بکوشیم زنانی که همچون نسرین ستوده، بـــــهاره هدایت ، مهدیه گلرو ،محبوبه کرمی ،فرشته شیرازی ، زینـــب بایزیدی ،رونـــاک صفارزاده ،عاطفه نـــبوی و شبنم مددزاده و ده ها زندانی دیگر در زندان هستند و چه کسانی مانند شیوا نظر آهاری و صدها زن دیگری که در راه احقاق حقوق زنان در ایران تلاش کردند و بهای سنگینی هم پرداخت کرده اند . شیوه ی کهنه ی حاکمیت برای سرخوردگی در بین فعالان زن فشار به آنها برای امضای نامه ی ندامت و پشیمانی است که  زنان باشرف ایرانی در موارد زیادی از امضای آن سرباز زده اند .در آخرین مورد نازنین خسروانی از امضای این نامه خودداری کرد و حاکمیت حکم شش سال زندان او را اجرایی کرد. 
جنبش زنان قلب اعتراض در سرزمین ما  و پاشنه ی آشیل پیروزی ملت ایران  بر علیه استبداد و ترور و خشونت است.
روز جهانی زن گرامی باد و من این نماهنگ را به تمام فعالان حقوق زنان در سرزمینم  تقدیم میکنم گل من تاب بیار  را   میتوانید به دو صورت  صوتی و تصویری  دانلود کنید ستاره

شرکت در انتخابات يعني تثبيت سالهاي سال ديکتاتوري ولايت فقيه و کشتن شرف وآزادگي + نماهنگ راي من با آواي خودم

انتخابات در حاکمیت اسلامی  رنگ و معنایی جز توهین به شعور انسانی ما ندارد

یک سوال بزرگ مطرح هست که جدا از مفید بودن و یا نبودن تحریم انتخابات چطور میشه در این انتخابات شرکت کرد و خجالت نکشید . چطور میشه یک انسان تا حدی به حقارت و پستی نزدیک بشودکه با وجود این همه شهید و هزاران زندانی بیگناهی که در کنج زندان ها هستند باز هم در انتخابات شرکت کند؟
انتخابات روز جمعه ی مجلس برای احترام به رای و انتخاب  برگزار نمیشود این انتخابات برگزار میشود تا آزمونی باشد برای همه ی ما و حاکمیتی که سطح شعور جامعه ی ایران را در حد صفر تصور نموده است . نگاه معصومانه ی ندا و یا آمال و آرزوهای سهراب به ما اجازه نمیدهد که شرف و غیرتمان رابه دیکتاتوری بفروشیم که برای ماندن و حکومت کردن  سالهای سال است که از هرگونه قتل و جنایتی دریغ ننموده است .اگر زیستن و زندگی در این سیاه استبداد را تحمل میکنیم ، اگر از گرسنگی و تباهی وضعیت معیشت هموطنانمان سر به بیابان نمیزنیم . اگر از اشک های مادران عزادار و مادرانی که چشم به راه فرزنداشان به اوین چشم دوخته اند بی خبر مانده ایم و یا از اندیشه از حال یک لحظه ی آنان فراری هستیم، لااقل در شرم حضور کسانی که شرافت انسانی را به صندوق های نیرنگ و ریا و دروغ این حاکمیت می اندازند شریک نباشیم.
برای من فرقی نمیکند که فردا سیمای حاکمیت  چه تصاویری را نشان خواهد داد  . ولی این را خوب میدانم که شرکت در انتخابات این ٰرژیم  بوی خون گرفته است و کسانی که اینبار پای صندوق ها می روند، حیثیت و شرف انسانیشان را
لگدمال خواهند کرد . رفتن به پای صندوق های رای  اینبار برای تثبیت پایه های دیکتاتوری و فاشیست مذهبی و گرسنگی و فقر بیشتر برای هموطنانمان خواهد بود
تا روزی که حق شرکت در یک انتخابات آزاد را نداشته باشیم  رای نخواهیم داد
ستاره

بی پناه است اما نگاهش نگاهبان پناه توست .ایرانیهارا به اجبار به ایران باز نگردانید!

همه ی ما آزاد آفریده می شویم و بر طبق ماده ی ۱۳ اعلامیه ی جهانی حقوق بشر ، این حق هر انسانی است که از کشور و سرزمین خویش خارج شود و یا آزادانه بتواند به آن برگردد.
در طول این سالها عده ی زیادی از هموطنانمان به خاطر نقض گسترده ی حقوق شهروندی از ایران خارج شدند و  بعد از تحمل مدت های مدید سرگردانی در کشورهای همسایه ی ایران ،خودشان را به امید زندگی در دنیای بدون تحقیر و برگرفته از قوانین مبتنی بر حقوق بشر ، به اروپا  و یا دیگر نقاط دنیا میرسانند . متاسفانه در بعضی از موارد شاهد آن هستیم که بعضی از هموطنانمان با رد شدن پرونده ی پناهندگی دستگیر میشوند و در خطر انتقال به ایران قرار میگیرند . هدف از این نوشته تلاش برای نجات  یکی از هموطنان شمالی ما هست که مدت دو سال است خود را به سوئد رسانیده است و همینک در معرض دیپورت به ایران قرار گرفته است . در این نوشتار کوتاه لازم نمیبینم که ار اقدامات و سختی هایی که به گفته ی خودش در ایران کشیده چیزی بنویسم و بخاطر مسائلی که بر او گذشته است خواهان این بشوم که از او حمایت کنیم  ؛خواسته ی من یک تقاضای حقوقی و انسانی است و آن اینکه هیچ انسانی را نمیتوان به صورت اجبار مجبور به رفتن به کشوری کرد که او نمیخواهد و یا نمیتواند در آنجا سکونت داشته باشد.

در این زمانه که با پول هر کاری میشود کرد سردمداران حاکمیت اسلامی و فرزندان و نوه ها و نتیجه هایشان  تابعیت های چندگانه از کشورهای مدعی حقوق بشر میگیرند و با اسامی مختلف به سیر و سیاحت و زندگی در اروپا و آمریکا میپردازند .

و این همه درحالیست که بسیاری از هموطنان ما بدون هویت و درمانده از همه جا در ترکیه و یونان و قبرس و دیگر کشورهای جهان گرفتارند و حقوق انسانی آنها نقض میشود.

پناهنده ای که همه چیزش را از دست داده  تا خطایی از او سر نزده است باید از او حمایت کرد و نگذاشت که حقوق انسانی او خدشه دار شود . ما وقتی که از حقوق بشر صحبت میکنیم ، نگاهمان تنها معطوف به مرزهای ایران نیست و در برابر نقض حقوق انسانی در هر کجای جهان نمیتوانیم سکوت کنیم . علی آذری ،تنها کاربرآشنای بالاترین و یا یک نام و چهره ی دوست در فیسبوک نیست . او هموطن ما است و از روی ناچاری از وطن و خانواده اش  مثل خیلی از ایرانیها، بدرودگفته  وبه کشوری مثل سوئد پناه برده است و تا به الان خطا و یا جرمی از او سر نزده است .گناه او این است که بی پناه است . نگذاریم که بی پناه بماند زیرا که نگاه اوست که نگاهبان پناه ما خواهد بود .

ستاره